Ourika Valley
Home DagtripVervoerPakkettenCoöperatiesOurika-gidsNatuur en dieren van OurikaVerantwoord reizen in OurikaWatervallen van Setti FatmaHet dorp Setti FatmaGeschiedenis van de Ourika-valleiMensen en cultuur van OurikaWeer in de Ourika-valleiBerberkeuken in de vallei Boeken

Verantwoord reizen in de Ourika-vallei: wie je ontmoet en hoe je bezoek helpt

De Ourika-vallei is een bergvallei waar gewerkt wordt, het thuis van Amazigh-families die leven van kleine terrasakkers, boomgaarden, vee en toerisme. Deze gids, geschreven door ons lokale team, legt uit hoe mensen hun brood verdienen, wat er zwaar is aan het leven in de bergen en hoe een dagbezoek geld in de juiste handen brengt.

Vrouwen kraken met de hand arganpitten in een coöperatie in de Ourika-vallei
  • Hoe een terras, een boomgaard en een kudde een gezin draaiende houden
  • Wat er veranderde na de aardbeving van 8 september 2023
  • Hoe een vrouwencoöperatie haar inkomsten verdeelt
  • Waarom we je vragen geen snoep of muntjes aan kinderen te geven
  • Hoe je op de juiste manier aan een lokaal goed doel geeft

Verantwoord reizen in de Ourika-vallei betekent je geld rechtstreeks uitgeven bij de Amazigh-families die er wonen en de paar gebaren vermijden die hun schade doen. De huishoudens bewerken kleine geïrrigeerde terrassen en boomgaarden en zijn meestal afhankelijk van een tweede, seizoensgebonden inkomen uit het toerisme, als chauffeur, gids, kok, pottenbakker, weefster of lid van een coöperatie. Het leven in de bergen is zwaar: gezondheidsposten en middelbare scholen liggen ver van de hooggelegen dorpen, de rivier kan na zomers onweer overstromen, en de aardbeving met magnitude 6,8 van 8 september 2023 trof de provincie Al Haouz. Een bezoek helpt het meest als de gids, het restaurant, de lunch bij een familie en het ambachtswerk lokaal zijn, en als je koopt bij coöperaties, die volgens Wet 112-12 van 2014 hun overschot onder de leden verdelen naargelang hun werk. Bezoekers horen geen geld, snoep of pennen aan kinderen te geven, vragen eerst toestemming voor foto's en bedekken schouders en knieën.

De meesten van ons zijn in deze dorpen opgegroeid. Onze chauffeurs hebben de weg leren kennen met hun vader, onze gidsen liepen langs de seguia's naar school, en de families die voor onze gasten koken zijn buren en neven en nichten. Dit vertellen we bezoekers die vragen hoe je hier "op de juiste manier" reist.

Hoe verdienen families in de Ourika-vallei hun brood?

Het land: terrassen, water en boomgaarden

De bodem van de vallei en de lagere hellingen zijn gevormd tot smalle terrassen, gestut door muurtjes van gestapelde stenen. Elk gezin bewerkt een paar kleine percelen, vaak verspreid over de helling, waar het gerst, mais, groenten en veevoer verbouwt. Boven en tussen de akkers staan de fruitbomen waar de vallei om bekendstaat: walnoot, appel, kers, olijf, amandel en kweepeer.

Niets hiervan zou bestaan zonder de seguia's, de kanaaltjes van aarde en steen die water uit de rivier halen en het langs de hoogtelijnen van de hellingen voeren. Het water wordt bij toerbeurt tussen de families verdeeld, volgens oude regels die de gemeenschap zelf handhaaft. Onze pagina over de mensen van de vallei legt uit hoe die beurten werken.

De meeste families houden ook een paar schapen, geiten, een koe of een muildier. Dieren zijn een spaarrekening op vier poten: ze geven melk, wol en mest, en ze worden verkocht als een gezin geld nodig heeft voor een bruiloft, een dak of een ziekenhuisrekening. In de zomer trekken de kuddes naar de hoge weiden van het plateau van Oukaïmeden.

Banen in het toerisme

De landbouw alleen dekt zelden de behoeften van een gezin, dus bijna elk huishouden heeft een tweede inkomen, en in de Ourika-vallei is dat heel vaak het toerisme. Langs de weg ontmoet je de mensen die van bezoekers leven:

  • Chauffeurs die reizigers vanuit Marrakech naar boven brengen.
  • Gidsen uit de vallei, velen uit Setti Fatma en de omliggende dorpen, die de wandeling naar de watervallen begeleiden.
  • Restaurants en cafés aan de rivier, vaak familiebedrijven, waar tajines worden bereid en verse sinaasappels worden geperst.
  • Coöperaties, de meeste geleid door vrouwen, zoals de arganoliecoöperaties.
  • Pottenbakkers in de werkplaatsen langs de weg, en weefsters die thuis Berbertapijten maken.

Veel van dit werk is seizoensgebonden. De lente en de herfst zijn druk, in de heetste weken komen Marokkaanse families de hitte van Marrakech ontvluchten, en de winter is rustiger. Jonge mannen vertrekken ook een deel van het jaar naar bouwplaatsen of hotels in de stad.

Wat is er zwaar aan het leven in de bergen?

We willen de vallei niet afschilderen als arm of triest. Dat is ze niet. Maar het leven in de bergen kent echte moeilijkheden, en als je die kent, begrijp je waarom jouw keuzes als bezoeker ertoe doen.

Afstand tot voorzieningen

De hoofdweg volgt de rivier, maar veel dorpen liggen er hoog boven en zijn alleen via pistes of voetpaden bereikbaar. Gezondheidsposten, middelbare scholen, banken en overheidsdiensten zijn in Tnine Ourika of in Marrakech. Voor een gezin in een hooggelegen dorp kan een doktersbezoek een lange wandeling betekenen, dan een gedeelde taxi en dan een verloren werkdag.

School in afgelegen dorpen

Basisscholen zijn er in of bij veel dorpen, maar voor de middelbare school moet je meestal naar een stadje beneden. Voor meisjes uit afgelegen dorpen was dat lange tijd het moment waarop de schoolloopbaan ophield. In de vallei is er een dar taliba, een internaat voor meisjes, opgericht zodat meisjes uit afgelegen dorpen van de Ourika na de basisschool kunnen doorleren.

Water, te weinig en te veel

De rivier geeft de vallei leven, en kan het ook nemen. Elke familie herinnert zich nog de plotselinge overstroming van 17 augustus 1995. Zomers onweer blijft een reëel risico, en daarom houden gidsen en restauranthouders in juli en augustus de lucht en de rivier zo nauwlettend in de gaten. In droge jaren doet zich het omgekeerde probleem voor: minder sneeuw op de toppen betekent minder water in de seguia's, en de terrassen lijden eronder.

De aardbeving van 2023 en de wederopbouw

In de nacht van 8 september 2023 trof een aardbeving met magnitude 6,8 de Hoge Atlas, met het epicentrum in de provincie Al Haouz, de provincie van de Ourika-vallei. De nationale autoriteiten meldden ongeveer 2.950 doden binnen een week, de meesten in bergdorpen waar oude huizen van steen en leem niet bestand waren tegen het schudden. De Ourika-vallei lag verder van het epicentrum dan de zwaarst getroffen gebieden, maar dorpen in en rond de vallei werden getroffen, en veel families brachten de winter daarna in tenten door.

De staat kondigde een wederopbouwprogramma van vijf jaar aan, van ongeveer 120 miljard dirham, voor de getroffen regio's, met onder meer rechtstreekse steun aan families om ingestorte of beschadigde huizen te herbouwen. Herbouwen in de bergen gaat langzaam: het materiaal moet naar boven worden gedragen, en families willen huizen die zowel veilig zijn als bestand tegen de kou. Vandaag is de vallei open, het leven is hervat en bezoekers zijn welkom.

Jongeren die vertrekken

Veel jongeren vertrekken naar Marrakech of verder, om te studeren en voor werk dat elke maand geld oplevert. De meesten houden een sterke band met het dorp en komen terug voor weekenden, oogsten en bruiloften. Het toerisme is een van de weinige activiteiten waarmee sommigen van hen hun brood kunnen verdienen zonder te vertrekken.

Hoe helpt jouw bezoek de vallei?

Geroosterde arganpitten worden gemalen op een traditionele stenen molen
Geroosterde arganpitten malen op een stenen molen in een vrouwencoöperatie

Het goede nieuws is eenvoudig: het nuttigste wat je kunt doen is ook het aangenaamste. Geef je geld uit in de vallei, rechtstreeks bij de mensen die het werk doen.

  • Lokale gidsen. De gids die met je naar de watervallen loopt, woont hier en wordt voor zijn dag betaald. Bij onze dagtrip komt de gids die je voor de watervallen kunt bijboeken uit de vallei, en ook onze chauffeurs zijn van hier. Rechtstreeks boeken bij een lokale aanbieder betekent bovendien dat er geen platformcommissie van de prijs af gaat, zoals we uitleggen in waarom rechtstreeks boeken en niet via GetYourGuide of Viator.
  • Restaurants aan de rivier. Een lunch aan de rivier is geld voor een familiebedrijf en voor de mensen die het bevoorraden. We nemen onze gasten mee naar lokale restaurants aan de rivier, niet naar ketens.
  • Lunches bij families. Bij onze trektocht en lunch bij een Berberfamilie wordt de familie die voor je kookt betaald voor de maaltijd. Het is een eerlijke ruil, geen gunst.
  • Vrouwencoöperaties. Een coöperatie is eigendom van haar leden. Volgens Wet 112-12 van 2014, die de Marokkaanse coöperaties regelt, gaat een deel van het overschot van elk jaar naar de reserves, en het overschot dat wordt uitgekeerd gaat naar de leden naargelang het werk dat ze voor de coöperatie hebben gedaan. Kopen bij een coöperatie geeft vrouwen een eigen inkomen. Bij onze bezoeken is er geen koopdwang.
  • Ambachtswerk gekocht bij de maker. Een tajine gekocht bij de pottenbakker die hem heeft gevormd, of een tapijt gekocht bij de familie die het heeft geweven, brengt de volle prijs in de juiste handen. Zie onze gids over coöperaties en dorpen.
  • Een nacht in de vallei. Met een overnachting in een lokaal guesthouse verdeel je je uitgaven over een diner, een ontbijt, een gids en een ochtendwandeling. Onze pagina over waar je kunt overnachten zet de soorten verblijven op een rij.
Pottenbakker vormt klei aan de draaischijf in een werkplaats in de Ourika-vallei
Een pottenbakker vormt klei in een werkplaats langs de weg in de vallei

Hoe help je zonder schade aan te richten?

Goede bedoelingen kunnen verkeerd uitpakken. Dit zijn de gewoonten die we van al onze gasten vragen.

Geef geen geld, snoep of pennen aan kinderen. Het voelt aardig, maar kinderen leren er zo van dat bedelen bij toeristen meer oplevert dan school, en sommigen gaan langs de weg staan wachten in plaats van naar de les te gaan. Snoep beschadigt bovendien het gebit in dorpen die ver van een tandarts liggen. Een glimlach, een groet (azul) en een paar woorden zijn welkom. Wil je kinderen helpen, steun dan het onderwijs via een geregistreerde organisatie en laat de ouders beslissen.

Vraag het voordat je foto's maakt. De mensen hier zijn gastheren en gastvrouwen, geen decor. Wijs naar je camera, wacht op een ja en aanvaard een nee. Veel vrouwen worden liever niet gefotografeerd, en kinderen fotografeer je nooit zonder toestemming van hun ouders.

Koop eerlijk. In coöperaties zijn de prijzen vast. In souks en kleine winkels hoort afdingen bij het spel, maar houd het vriendelijk en stop als de prijs eerlijk is. De laatste tien dirham binnenhalen is geen overwinning.

Kleed je met respect. Bedek schouders en knieën in de dorpen. Dat wordt gewaardeerd, en het is praktisch tegen de zon.

Respecteer gebedstijden en gebedsplaatsen. Als de oproep tot gebed klinkt, praat dan zachter in de buurt van de moskee. Dorpsmoskeeën zijn niet toegankelijk voor niet-islamitische bezoekers. Vermijd tijdens de ramadan overdag openlijk eten, drinken of roken op straat.

Kies lokale aanbieders. Vraag wie de chauffeur, de gids en het restaurant zijn. Bij een excursie die door mensen uit de vallei wordt verzorgd, blijft er meer van je geld in de vallei.

Wil je doneren, doe het dan goed. Kies een geregistreerde Marokkaanse vereniging, ga na of ze actief is en wat ze ter plaatse werkelijk doet, en geef via haar officiële kanalen. Geef geen contant geld of spullen aan mensen langs de weg.

Als je met ons meekomt, ontmoet je de mensen achter deze pagina: onze chauffeurs, onze gidsen uit de vallei, de koks aan de rivier en de vrouwen van de coöperaties. Stel hun vragen, neem de tijd en ga naar huis met een beter beeld van hoe de vallei leeft.

Bronnen

Veelgestelde vragen

Helpt toerisme de mensen in de Ourika-vallei echt?

Ja, als het geld in de vallei wordt uitgegeven. Gidsen, chauffeurs, restaurants aan de rivier, pottenbakkers, weefsters en coöperaties zijn allemaal afhankelijk van bezoekers, vaak als tweede inkomen naast de landbouw. Een lunch in een lokaal restaurant of een tapijt dat je koopt van de vrouw die het heeft geweven, blijft in de vallei.

Waarom moet ik geen snoep of geld aan kinderen geven?

Omdat kinderen er zo van leren dat bedelen bij toeristen meer oplevert dan school, en sommigen gaan langs de weg staan wachten in plaats van naar de les te gaan. Snoep veroorzaakt bovendien gebitsproblemen in dorpen die ver van een tandarts liggen. Wil je kinderen helpen, steun dan een geregistreerde school of vereniging en laat de ouders beslissen.

Heeft de Ourika-vallei nog last van de aardbeving van 2023?

De vallei is open en het dagelijks leven, de landbouw en het toerisme zijn weer op gang gekomen. De zwaarste schade lag verder naar het westen, bij het epicentrum, maar ook dorpen in en rond de vallei werden getroffen, en huizen herbouwen in de bergen kost tijd. Op bezoek komen en lokaal geld uitgeven is een van de meest directe manieren om het herstel te steunen.

Hoe verdelen vrouwencoöperaties hun inkomsten?

Een coöperatie is eigendom van haar leden. Volgens de Marokkaanse coöperatiewet moet een deel van het jaarlijkse overschot naar de reserves, en wat wordt uitgekeerd gaat naar de leden naargelang het werk dat ze hebben gedaan of de zaken die ze met de coöperatie hebben gedaan. Hoe meer een lid werkt, hoe meer ze dus verdient.

Moet ik afdingen in de coöperaties?

De prijzen in coöperaties zijn meestal vast en staan aangegeven, er valt dus weinig af te dingen. Bij zelfstandige verkopers in souks en winkeltjes langs de weg is vriendelijk afdingen normaal, maar houd het eerlijk: de laatste paar dirhams betekenen veel meer voor de verkoper dan voor jou.

Hoe kan ik doneren aan een school of vereniging in de vallei?

Kies een geregistreerde Marokkaanse vereniging, ga na of ze actief is, kijk wat ze ter plaatse werkelijk doet en geef via haar officiële kanalen. Geef geen contant geld of spullen aan mensen langs de weg, ook niet met de beste bedoelingen.

Mag ik foto's maken van mensen in de dorpen?

Vraag het eerst, met een gebaar naar je camera, en aanvaard een nee zonder aan te dringen. Veel vrouwen, vooral oudere vrouwen, worden liever niet gefotografeerd. Fotografeer nooit kinderen zonder toestemming van hun ouders. Landschappen, terrassen en huizen van een afstand zijn altijd goed.

Ook interessant

WhatsApp Boeken